Bugun...

Selim ŞEN
Ölüm döşeğinde bile MESLEK AŞKI
Tarih: 27-04-2018 09:39:00 Güncelleme: 27-04-2018 09:39:00


Siz hiç mesleğine aşık olan ya da işini tutkuyla yapan birini gördünüz mü?

Uykuyu unutarak, soğuk-sıcak, yağmur-çamur, gece-gündüz, aç ya da tok demeden saate bakmadan işine koşarak giden birini tanıdınız mı?

Parayı önemseyen ancak işinde parayı ikinci plana atan, cebinde 2 paket yedek sigara ile gezen, yolda yürürken her üç kişiden birine selam veren biriyle dostluk kurdunuz mu?

Hastayken, kendi başına kalkamadığı yatağında bile işini yapma gayreti içinde olan birini hiç gördünüz mü?

***

Ben gördüm. Öyle biriyle çalıştım; birlikte yedik-içtik, işimizi yaparken birlikte çamura battık, çok kavga da ettik, hatta birbirimize çok haber atlattık ama kin gütmedik. Birileriyle kavga ederken birbirimize arka çıktı.

Ben öyle biriyle aynı bardaktan çay içtim.

Onun adı FERHAT EZERÇE. Namı değer Keşan’ın savaş muhabiri…

Yaşamı boyunca birçok işte çalışan ancak gazeteciliğe Volkan Gazetesi’nde başlayıp, yine aynı gazetede mesleğini noktalayan kişi.  

Asıl işi gazete dağıtmak, en severek yaptığı işi ise asayiş olaylarında fotoğraf çekmek...

***

Dedim ya… Meslek aşkı diye. Ölüm döşeğinde yatarken bile telsizi başucuna koyarak işini yapmaya devam etti. Hastalığı nedeniyle ayağa kalkamadığı için habere gidemese de bana ‘Sen yat dinlen, ben telsizi dinlerim.’ deyip her gece hasta yatağında olayları takip etti.

Gecenin herhangi bir saatinde olan asayiş haberini, diğer başucunda duran telefonuyla beni arayarak haber verirdi. Ta ki artan hatalığı nedeniyle artık duyma duyusunu kaybedinceye kadar.

***

Siz de tanımışınızdır bu gazeteciyi. Ölüm döşeğinde bile heyecanla işini yapan FERFAT EZERÇE’yi...

Allah bazı insanları zenginlikle, bazılarını fakirlikle, bazılarını mutlulukla, bazılarını zulmüyle sınarmış. İnanıyorum ki Yüce Rabbim Ferhat abimi de çalışmasıyla sınamıştır. O işini en iyi yapandı. Her gece kaçta yatarsa yatsın imam gibi saat 04.00’te ayaktaydı.

Neden mi? İşini sevdiği için… Bir kere duymadım ağzından “Şu işten kurtulamadım.” isyanını. Bir kere demedi “Bıktım.” kelimesini.

Meslek aşkını onda gördüm ben. Hastalığına sebep olan mesleğini, ölüm döşeğinde bile yapmaya çalışan ağabeyimi...

***

Allah rahmet eylesin, mekanın cennet olsun.

Her gazetecilik anılarımızı konuşurken bil ki seni hatırlayacağız; Savaş Muhabiri!



Bu yazı 372 defa okunmuştur.

YORUMLAR



YAZARIN DİĞER YAZILARI