Bugun...

Mehmet İlman
SOKAKLARIN DİLİ…
Tarih: 12-12-2017 09:21:00 Güncelleme: 12-12-2017 09:21:00


Dünyayı sırtlayan adam, çocukluğunu çöp konteynerinde arayan kadın.

Dün, Keşan cadde ve sokaklarında istemeye istemeye çektiğim iki fotoğraf.

Acı ama gerçek! Keşan sokakları dün, daha nice nice bu ve buna benzer fotoğraflarla doluydu. Yokluk, yalnızlık, yaşlılık bir olup birleşince ne yazık ki insan her şeyi yakıştırıyor kendisine. Bir yudum aş, bir dilim ekmek her kalıba sokuyor insanı. Tıpkı topladığı karton ve plastik atıklarını bağlayıp omuzu ile sürükleye, sürükleye çekmeye çalışan 67 yaşındaki Hüseyin amca gibi.

Öyküsü kısa… Daha önce bir at arabası vardı işi daha kolaydı ama bozuldu gitti düzen. Bir gece hırsız atını çaldı. Peşini bırakmadı Malkara’da yakalattı hırsızı ama ne çare atından bir daha haber çıkmadı. Hırsızın yanına kalmadı; 3 ay yattı ama atına bağladığı koşumun kayışı çaresiz Hüseyin amcanın boynuna dolandı. 3 ayda bir yaşlılık maaşı alıyor, o da 750 TL. Bir at almaya kalksa 1.500 TL. Biriktirmeye kalkıyormuş ama her 3 ayın sonu geldiğinde cepte para kalmıyor. Hadi bir dahaki 3 aylıkta deyip kendini avutuyor.

Konteynerde çocukluğunu arayan teyzeye “Kimsin?” diye soramadım bile. O çöpten bulup eline aldığı kırık dökük bebeği sevdi, bize “Lanet olsun!” deyip, çekip gitmek düştü oradan.

Sokakların dilini görmeden, hissetmeden, akıları, gözleri bir karış yüksekte gezenler eğer az bir şey başlarını eğmeyi bilseler en dibe vurmuş insanlara çare olmayı mutlaka becerirler.

Görmeyince hissetmiyorlar, hissetmeyince de gerekeni yapmıyor, yapamıyorlar.

 

 

  



Bu yazı 583 defa okunmuştur.

YORUMLAR



YAZARIN DİĞER YAZILARI